“Wij leven in wat voor land nu feitelijk? Ik mij mogen laten omsnijden tot vamp met monstertieten, maar ik dan wel geen hoofddoek mogen dragen!” Aan het woord is Ali Benzazza, een man uit Lokeren met Algerijnse roots. Ali is een dikke veertiger met een serieuze knevel onder zijn spataderen neus. Hij is een matig praktiserende moslim. Hij heeft één vrouw en drie kinderen. Helaas voor hem zijn dat niet zijn enige problemen: hij is op de koop toe transseksueel en zou graag een geslachtsoperatie ondergaan.
“Ik mijn penis niet meer moeten hebben. Wel dikke, dikke tieten willen”, begon Ali ons gesprek in vloeiend Nederlands, dat ik terwille van de raciale herkenbaarheid hertaal tot maroefen-Vlaams.
“Maar Ali, besef je wel dat je dan niet meer aan je fluit kunt trekken?”, antwoordde ik in mijn hoedanigheid van Man met Migraine, de fictionele publicist die zijn medemens bijstaat met raad en daad.
“Wij moslims dat niet doen. Wij dat aan onze vrouw overlaten. Zelf aan fluit trekken onrein.”
“Maar wat wil je dan aanvangen met je dikke borsten? Daar mag je dan toch ook niet mee spelen?”
“Koran niets zeggen over rammelen met dikke, dikke tieten. Koran niets zeggen, ik mogen rammelen met tieten.”
“Maar kun je niet gewoon met de borsten rammelen van je vrouw, de sympathieke zij het verlegen Shakira?”
“Néén. Ik nadrukkelijk recht opeisen om met eigen dikke tieten te spelen.”
“Eet nog wat meer mediterrane vettigheden en alras heb je dikkere tieten dan je vrouw Shakira.”
“Ik geen dikke mannenborsten willen, ik dikke, dikke vrouwentieten willen.”
“Dan zul je je moeten laten verbouwen tot een wijf”, concludeerde ik.
“Is probleem. Ik werken bij stad Gent.”
“Wat is dat nu? Sinds wanneer zouden transseksuelen niet voor de stad Gent mogen werken?”
“Sinds hoofddoekverbod. Ik moslim zijn. Ik mij laten opereren, dan ik moslimá zijn. Ik moslima zijn, dan ik hoofddoek dragen. Ik hoofddoek dragen, ik met mijn kloten buitenvliegen bij stad Gent.”
“Met dat verschil jij geen kloten meer dan zult hebben.”
“Pardon?”
“Met dat verschil dat je dan geen kloten meer zult hebben.”
“Correct, maar ik anyway zouden buitenvliegen.”
“Nou, dat is een probleem.”
“Zekerst.”
“Om te beginnen zullen je vrouw en kinderen omkomen van de honger. Voorts wordt je herwonnen feminisme meteen gefnuikt.”
“Ik niet eens zelf mogen kiezen of ik kop in vod zal wikkelen. Wij leven in wat voor land nu feitelijk? Ik mij mogen laten omsnijden tot vamp met monstertieten, maar ik dan wel geen hoofddoek mogen dragen!”
“Nou, blijf dan gewoon man.”
“Maar ik mij echt wel willen laten opereren. Ik zeer feminiem persoon vanbinnen. Mij als veertigjarige vrouw willen bewijzen in harde, westerse maatschappij.”
“Je klinkt inderdaad als een veertigjarig wijf.”
“Veertigjarige wijven meestal dikke, dikke tieten hebben.”
“Veertigjarige wijven moeten hun klep houden en zorgen dat het eten op tijd gereed is. Of ze dat nu mét of zonder hoofddoek doen, is volstrekt irrelevant.”
“Jij ons moslima’s goed kunnen begrijpen. Wij veel respect hebben voor jou”, sprak Ali terwijl hij het bierschuim van zijn moustache vaagde.
Zo zie je maar weer dat vriendschap gebaseerd is op wederzijdse empathie.
Gearchiveerd onder:Nieuws, hoofddoek, islam, transseksueel
